„Bo góry mogą ustąpić i pagórki się zachwiać,
ale miłość moja nie odstąpi od ciebie i nie zachwieje się
moje przymierze pokoju, mówi Pan...” (Iz.54,10)

KOCHANI NASI PRZYJACIELE I DOBROCZYŃCY

  Upłynęło trochę czasu od naszego ostatniego listownego spotkania. Trwamy w okresie Wielkiego Postu, czasu przygotowania naszych serc na spotkanie ze Zmartwychwstałym Panem. Znów rozważamy tę niepojętą Miłość Chrystusa, która posunęła Go aż do oddania życia.  W ten sposób dał dowód, że Miłość Jego nie odstąpi od nas nigdy i nie zachwieje się przymierze pokoju Boga z człowiekiem.
  W Polsce zapewne czas już prawdziwie wiosenny. Intensywnieje zieleń i przyroda budzi się do życia. Na Syberii musimy na te oznaki jeszcze poczekać. Sybiracy lubią żartować, że kalendarzowy pierwszy dzień wiosny jest świętem nadziei, że nastanie wiosna. Wprawdzie zima w tym roku była dość  dokuczliwa (przez większość grudnia i stycznia temperatura spadała poniżej – 40), to wielkie mrozy skończyły się już w lutym . Jedynie śnieg bardzo długo leży na syberyjskich polach.

     W związku z mniejszym zakresem prac budowlanych w okresie zimowym, był on dla nas czasem większego skupienia i ciszy, Z wiosną powraca tempo robót . W tym roku pragniemy wymurować schody i zrobić wejścia do kaplicy, klasztoru, części gościnnej i części klauzurowej. Jest to spore przedsięwzięcie, gdyż ze względu na zimowe mrozy i wiatry, trzeba wybudować rownież werandy, a przynajmniej wiatrołapy. Być może nie uda się wszystkiego do zimy, ale jesteśmy pełne nadziei, że to, co najistotniejsze na ten rok zdążymy.
     Z radością przyjęłyśmy wieść, że kolejna nasza siostra otrzymała pobyt stały. Aktualnie jest nas 6 i mamy dość ustabilizowaną sytuację. To daje dużo pokoju i perspektyw na przyszłość. Tak, jak pisałyśmy w poprzednim liście, nasz dom modlitwy ma służyć i już służy, jako miejsce na indywidualne rekolekcje lub dni skupienia dla tych, którzy pragną pogłębić swoją wiarę i więź z Bogiem.
W tym roku, podobnie, jak w poprzednim, Święta Wielkanocne przypadają w tym samym dniu zarówno dla Kościoła Katolickiego, jak i Prawosławnego. Odczytujemy to jako znak jedności Kościoła, do której powinni dążyć wszyscy chrześcijanie.
     W tym ważnym czasie biegniemy myślą do Was, bliskich naszym sercom, pragnąc zapewnić Was o naszej pamięci i modlitwie. Życzymy Wam, nasi drodzy Przyjaciele i Dobroczyńcy, pokoju płynącego od Boga, radości na każdy dzień i nieustannej opieki Zmartwychwstałego. Niezależnie od dzielącej nas odległości jesteśmy zawsze blisko i wspieramy naszym czuwaniem przed Tabernakulum

Szczerze oddane i wdzięczne
 Wasze siostry z Usola Syberyjskiego

Mądrość Świętych

„Czy kiedyś potrafimy pojąć, jak bardzo jesteśmy kochani?”
Bł. Elżbieta od Trójcy Przenajświętszej

Multimedia

Z galerii